Jeśli nie słyszeliście jeszcze o analogowych astronautach, to najwyższy czas się dokształcić, szczególnie w kontekście najnowszych newsów z Manili.
Prezydent Filipin Ferdinand Marcos Jr. przyjął w pałacu narodowym szefową Filipińskiej Agencji Kosmicznej (PhilSA) oraz czworo filipińskich analogowych astronautów. Spotkanie dotyczyło między innymi rozwoju analogowych misji kosmicznych oraz dalszego budowania przez Filipiny kompetencji potrzebnych w przyszłych misjach załogowych.
Kim zatem są ci „analog astronauts”?
To badacze z różnych dziedzin, którzy — nie opuszczając Ziemi — uczestniczą w zaawansowanych misjach symulujących warunki przyszłych wypraw kosmicznych. W specjalnie zaplanowanych i stworzonych bazach, czyli tzw. habitatach, odtwarzają warunki, jakie mogą panować na Księżycu lub Marsie. Testują tam między innymi procedury i systemy podtrzymywania życia, możliwości produkcji żywności, prowadzenia badań naukowych oraz wpływ izolacji i długotrwałego pobytu w zamkniętym środowisku na człowieka.
Wszystko po to, żeby zanim ktoś naprawdę poleci na Księżyc czy Marsa, można było wcześniej sprawdzić, co może pójść nie tak. Najlepiej na Ziemi, gdzie awaryjne otwarcie drzwi habitatu nie kończy się natychmiast tragedią.
Co ciekawe, czworo filipińskich pionierów analogowej astronautyki to nie kompletni amatorzy, bo wszyscy mają już za sobą udział w podobnych misjach lub programach badawczych w różnych miejscach świata.
I tutaj pojawia się bardzo miły polski akcent.
Jeden z nich — dr Mark Angelo Purio — brał udział w misji LunAres Research Station w Pile w Polsce. W specjalnie przygotowanym habitacie symulującym powierzchnię Księżyca wraz z innymi naukowcami testował scenariusze i procedury związane z przyszłymi misjami księżycowymi.
Filipiny rozwijają również własne zaplecze do prowadzenia analogowych misji. We współpracy z Batangas State University – The National Engineering University, PhilSA prowadzi program ANAHAW (Analog Habitat Waypoint), w ramach którego filipińscy studenci i naukowcy uczą się procedur związanych z przyszłymi misjami załogowymi. Program obejmuje szkolenie oraz symulowaną misję w specjalnie przygotowanym habitacie na Filipinach.
W tle jest oczywiście znacznie większa ambicja — rozwinięcie krajowych kompetencji potrzebnych do przyszłych badań i, w dalszej perspektywie, udziału Filipin w załogowych lotach kosmicznych.
Czwórka filipińskich analogowych astronautów wygląda zresztą całkiem interesująco:
- Kristine Jane Atienza (dietetyk) — pierwsza filipińska analogowa astronautka. Uczestniczyła w sześciodniowej misji HI-SEAS na Hawajach, gdzie jednym z obszarów jej zainteresowań była kwestia żywienia przyszłych załóg kosmicznych. Pojawia się tu również bardzo filipiński temat: jak przygotować tradycyjne jedzenie, w tym kultowe adobo, do warunków przyszłych misji kosmicznych. I tutaj same nasuwają się skojarzenia z naszym, już nie analogowym, ale prawdziwym kosmonautą Sławoszem Uznańskim-Wiśniewskim, który podczas swojej misji promował w kosmosie między innymi polskie pierogi. Narodowe kuchnie najwyraźniej zaczynają powoli kolonizować kosmos.
- Dr Mark Angelo Purio (inżynier) — wykładowca akademicki i czwarty filipiński analogowy astronauta. Jako pierwszy filipiński inżynier uczestniczył we wspomnianej misji LunAres w Pile. W habitacie imitującym powierzchnię Księżyca brał udział w testowaniu scenariuszy i procedur związanych z przyszłymi misjami księżycowymi. Prowadził również projekt związany z wykorzystaniem filipińskiej żywności w przyszłych misjach kosmicznych, znany jako Adobo4Space.
- Dr Marvic Alcantara (lekarz) — drugi filipiński analogowy astronauta. Uczestniczył w misji HI-SEAS na Hawajach, gdzie zajmował się między innymi zagadnieniami zdrowia i procedur medycznych podczas długotrwałej izolacji.
- Florence Pauline Basubas (naukowiec) — badaczka zajmująca się między innymi biologią kosmiczną i mikro grawitacją. Ma doświadczenie w eksperymentach związanych z organizmami żywymi w warunkach ekstremalnych oraz uczestniczyła w analogowych badaniach prowadzonych poza Filipinami.
I tak właśnie wygląda filipińska droga na Księżyc, tak zaczynają się wielkie, narodowe programy kosmiczne.
